วันจันทร์ที่ ๒๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

Plot summary

Doraemon is sent back in time by Nobita Nobi's great-great grandson Sewashi to improve Nobita's circumstances so that his descendants may enjoy a better future. In the original timeline, Nobita's failures in school and subsequently, his career, has left his family line beset with financial problems.

The stories are formulaic, usually focused on the everyday struggles of fourth grader Nobita, the protagonist of the story. Doraemon possesses a fourth-dimensional pocket from which he can produce all manner of futuristic tools, gadgets, and playthings from a future department store. In a typical chapter, Nobita comes home crying about a problem he faces in school or the local neighborhood. After Nobita's pleading or goading, Doraemon produces a device to help Nobita fix his problem, enact revenge, or flaunt to his friends.

Nobita usually goes too far, despite Doraemon's best intentions, and gets into deeper trouble than before. Sometimes, Nobita's friends (usually Suneo or Jaian) steal the gadgets and end up misusing them. However, by the end of the story, there is usually retribution to the characters who end up misusing them, and a moral lesson is taught.

วันจันทร์ที่ ๒๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

Cake


Cake is a form of food that is usually sweet and often baked. Cakes normally combine some kind of flour, a sweetening agent (commonly sugar), a binding agent (generally egg, though gluten or starch are often used by vegetarians and vegans), fats (usually butter, shortening, or margarine, although a fruit puree can be substituted to avoid using fat), a liquid (milk, water or fruit juice), flavors and some form of leavening (some agent (such as yeast or baking powder), though many cakes lack these ingredients and instead rely on air bubbles in the dough to expand and cause the cake to rise.
Cake is often the dessert of choice for meals at ceremonial occasions, particularly
weddings, anniversaries and birthdays. There are literally millions of cake recipes are bread-like and some rich and elaborate) and many are centuries old. Cake making is no longer a complicated procedure; Baking utensils and directions have been so perfected and simplified that even the amateur cook may easily become an expert baker.

วันอาทิตย์ที่ ๑๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

มะลิ


มะลิมีลักษณะต้นเป็นไม้พุ่ม ไม้เลื้อย และไม้รอเลื้อย ใบมีทั้งใบเดี่ยวและใบรวม การจัดเรียงตัวของใบมีทั้งแบบใบอยู่ตรงกันข้าม ใบแบบสลับกัน ดอกมีสีขาว กลีบดอกมีชั้นเดียวและหลายชั้น เป็นดอกเดี่ยวและดอกช่อดอกจะออกจากยอดหรือข้างกิ่งส่วนมากมีกลีบเลี้ยง 4-9 กลีบ กลีบดอกมี 4-9 กลีบ โดยปกติดอกจะเริ่มบานในเวลาบ่ายแล้วร่วงในวันรุ่งขึ้น มะลิจะให้ดอกมากในฤดูร้อนและฤดูฝนแล้วจะน้อยที่สุดในฤดูหนาว
มะลิเป็นไม้ดอกสีขาวที่มีกลิ่นหอม สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง เช่น เก็บดอกมาร้อยเป็นพวงมาลัย ทำเป็นดอกไม้แห้ง หรือนำมาสกัดทำน้ำมันหอมระเหย นอกจากการใช้ประโยชน์จากดอกมะลิแล้ว ส่วนต่าง ๆ ของมะลิก็ยังนำมาใช้เป็นพืชสมุนไพรรักษาโรคได้ เช่นดอกสด ดอกแห้ง ใบสด ต้น ราก
ดอกมะลิ มีหลายชนิดหลายพันธุ์ เท่าที่ คุ้นๆ ชื่อกัน ก็มีทั้ง ดอกมะลิซ้อน มะลิลา มะลิวัลย์ ฯลฯ ค่ะ
มะลิซ้อน มะลิลา เป็นไม้พุ่ม มีสูงประมาณ 1.5 เมตร มีอยู่หลายพันธุ์ด้วยกันบางพันธุ์เป็นไม้รอเลื้อย ใบเป็นแบบใบเดี่ยวออกตรงข้าม สีเขียวอมเหลือง สัณฐานของใบเป็นรูปไข่ปลายใบแหลม ดอกมีทั้งดอกซ้อนและดอกลาออกเป็นช่อเล็ก ๆ ดอกที่อยู่ตรงกลางจะบานก่อน กลีบดอกจะบานก่อน กลีบดอกสีขาวโคนดอกติดกันเป็นหลอดสีเขียวอมเหลือง มีกลิ่นหอมชื่นใจและค่อนข้างจัด เกสรตัวผู้มี 2 อัน ออกเอกมากในฤดูร้อนและฤดูฝน ขยายพันธุ์ด้วยการปักชำและการตอน
มะลินอกจากจะเก็บดอกมาร้อยเป็นพวงมาลัย ทำเป็นดอกไม้แห้ง หรือนำมาสกัดทำน้ำมันหอมระเหยแล้ว ยังสามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้หลายอย่างเช่น
มะลิซ้อน
ดอกสด - ใช้รักษาโรคตาเจ็บ แก้ไข้ตัวร้อน แก้หวัดดอกแห้ง - ใช้ปรุงเป็นสารแต่งกลิ่น
ใบสด - นำมาตำให้ละเอียดจะช่วยรักษาแผลพุพองและแผลฝีดาษ
ต้น - ใช้รักษาโรคคุดทะราด ขับเสมหะและโลหิต
ราก นำมาฝนใช้แก้ปวด รักษาโรคร้อนในและอาการเสียดท้อง
มะลิวัลย์
ราก ใช้เป็นยาถอนพิษต่าง ๆ ได้ จากการที่มีการนำมะลิมาใช้ประโยชน์ในหลาย ๆ ด้าน จึงทำให้มะลิเป็นไม้ดอกที่มีความสำคัญทางการค้ามากขึ้น พื้นที่ปลูกที่สำคัญของไทย ได้แก่ จังหวัดนครปฐม นครสวรรค์ พิษณุโลก ลำพูน หนองคาย และสมุทรสาคร การจำหน่ายมะลิจะมีทั้งในและต่างประเทศโดยตลาดต่างประเทศจะมีการส่งออกในรูปของพวงมาลัย ดอกมะลิสดและต้นมะลิ

วันอังคารที่ ๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

หมากฝรั่งเพื่อสุขภาพ


มีโอกาสได้ไปเยือนเมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่นกับบริษัท ลอตเต้ จำกัด ถึงได้ร้องอ๋อเพราะว่าพฤติกรรมของวัยรุ่นแดนปลาดิบเป็นเช่นนั้นจริงๆ โดยเฉพาะกลุ่มหนุ่มสาววัยทีน พวกเธอ พวกเขานิยมเข้าร้านมินิมาร์ตเพื่อหยิบหมากฝรั่งมาตุนไว้ไม่ให้ขาดหายไปจากกระเป๋าแล้วทำไมวัยรุ่นเมืองยุ่นถึงได้ "ฮิต"
เคี้ยวหมากฝรั่งกันนัก ทันตแพทย์อากีระ ซูซูกิ ประธานสถาบันเพื่อการป้องกันฟันผุญี่ปุ่น-ฟินแลนด์ เปิดเผยถึงสาเหตุว่า วัยรุ่นญี่ปุ่นให้ความสำคัญกับสุขภาพของตัวเองมากขึ้น พวกเขานิยมหาความรู้ที่เป็นประโยชน์ต่อตัวเองมากขึ้น นิยมดื่มชาเขียว นิยมเคี้ยวหมากฝรั่งที่มีส่วนผสมของสาร "ไซลิทอล" ซึ่งสารไซลิทอลเป็นสารให้ความหวานแทนน้ำตาล มีสรรพคุณลดการเกิดแบคทีเรียในช่องปาก ซึ่งเป็นสาเหตุของการเกิดฟันผุ แป้ง และน้ำตาลที่เราบริโภคเข้าไปมันเป็นอาหารของแบคทีเรีย
เมื่อเข้าไปเจอกันทำให้เกิดปรากฏการณ์แบคทีเรียกลายเป็นกรด และกรดก็เข้าไปกัดทำลายฟัน"เมื่อก่อนหมากฝรั่งอาจจะไม่เป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่นเพราะเคี้ยวไปก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรมากมาย อย่างดีก็แค่อร่อย และอาจทำความสะอาดช่องปากได้บ้างเล็กน้อย แต่ปัจจุบันทันทีที่มีหมากฝรั่งซึ่งมีส่วนผสมของสารไซลิทอล วัยรุ่นญี่ปุ่นให้ความสนใจกันมากขึ้น เพราะปกติแล้ววัยรุ่นไม่ค่อยชอบหาหมอฟันกันสักเท่าไรนัก ดังนั้นอะไรที่เป็นหนทางป้องกันฟันผุได้จึงเป็นที่นิยม อย่างหมากฝรั่งไซลิทอลที่วัยรุ่นนิยมซื้อไปเคี้ยวนั้นมันจะช่วยปรับสภาวะความเป็นกรดในช่องปากให้เป็นกลางได้
และยังช่วยให้การแปรงฟันมีประสิทธิภาพมากขึ้น คราบหินปูน คราบอาหารที่เกาะหรือหมักหมมไว้หลุดง่ายขึ้น"แหม!หมอฟันเอ่ยเช่นนี้อย่าเพิ่งดีใจไปว่า ถ้าเคี้ยวหมากฝรั่งที่มีส่วนผสมของไซลิทอลแล้วฟันจะไม่ผุ และจะได้ไม่ต้องแปรงฟันให้เสียเวลา คิดผิดถนัดขอบอก....เพราะคุณหมอย้ำหนักย้ำหนาว่า การที่จะไม่ให้ฟันผุนั้น เจ้าของเหงือก เจ้าของฟันต้องรู้จักการดูแลสุขภาพปากและสุขภาพฟัน ต้องเลือกรับประทานอาหารที่ดีมีประโยชน์ แปรงฟันอย่างถูกวิธี หมั่นไปหาหมอฟัน และบริโภคผลิตภัณฑ์ที่มีสารไซลิทอลก็เป็นตัวช่วยอย่างหนึ่ง สำหรับสารไซลิทอลที่ว่านี้ไม่เฉพาะบริษัทผลิตหมากฝรั่งเท่านั้นที่คิดนำเอาสารไซลิทอลมาเป็นส่วนผสม ยังพบได้ในยาสีฟัน น้ำยาบ้วนปาก ลูกอมบางยี่ห้อ แต่ถึงอย่างไรแล้ว การที่จะบริโภคสารไซลิทอลให้เกิดประโยชน์นั้น จำนวนของสารไซลิทอลต้องมีปริมาณเกิน 50% หรือจะให้ดีที่สุดต้องมีส่วนผสมของไซลิทอล 100%"หมับ...หมับ...หมับ..."รสชาติของหมากฝรั่งที่ผสมสาร
ไซลิทอลหรือเรียกตามที่วัยรุ่นแดนปลาดิบเรียกกัน คือ "หมากฝรั่งเพื่อสุขภาพ" นั้น
รสชาติไม่ได้แตกต่างจากหมากฝรั่งธรรมดาเลย ยังคงอร่อยเหมือนเดิม แต่สิ่งหนึ่งที่รู้สึกได้คือหมากฝรั่งในปากนั้นให้ประโยชน์มากกว่าเดิมก่อนกลับมาเมืองไทยอดไม่ได้ ที่จะกวาดหมากฝรั่งไซลิทอลที่วางขายเกลื่อนเมืองปลาดิบเอามาฝากเพื่อนวัยทีนที่เมืองไทย ช่วงที่กำลังตื่นตาตื่นใจกับหมากฝรั่งเพื่อสุขภาพที่ประเทศญี่ปุ่น อีเมล์มาถามเพื่อนๆ คนไทยให้มองหาหมากฝรั่งที่มีส่วนผสมของสารไซลิทอล ปรากฏว่ายังไม่มีให้เห็นในตลาดเมืองไทย งานนี้จึงลงทุนขนกลับมาหลายสิบกล่องทีเดียวยุคนี้กระแสเพื่อสุขภาพมาแรงจริงๆ ไม่ใช่วัยผู้ใหญ่เท่านั้นที่เห่อกระแสเพื่อสุขภาพ บัดนี้มันได้ระบาดมาถึงวัยรุ่น วัยทีนแล้ว อีกหน่อยถ้าหมากฝรั่งเพื่อสุขภาพมาถึงเมืองไทย คงเห็นวัยรุ่นไทยหมั่นปากขยับกันเต็มเมือง !!!" รู้จักไซลิทอล"
ไซลิทอล(Xylitol) เป็นน้ำตาลแอลกอฮอล์ที่มีคาร์บอน 5 อะตอม ในโครงสร้างเป็นสารให้ความหวานแทนน้ำตาล ซึ่งแบคทีเรียในช่องปากไม่สามารถย่อยสลายเป็นอาหารได้ จึงช่วยลดปริมาณการเกิดคราบฟัน และช่วยลดเชื้อสเตร็ปโตค็อกคัส มิวแทนส์ ที่อาศัยอยู่ในคราบฟันลงได้ นอกจากนี้สารไซลิทอลยังมีคุณสมบัติในการช่วยกระตุ้นการหลั่งของน้ำลายซึ่งเป็นตัวสภาวะความเป็นกรดในช่องปากให้เป็นกลาง และน้ำลายยังเป็นตัวกลางในการนำแร่ธาตุที่มีประโยชน์มาหล่อเลี้ยงฟันจึงเท่ากับช่วยลดโอกาสของการเกิดฟันผุลงอีกทางหนึ่งด้วย

วันพุธที่ ๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

Tomato


For other uses, see Tomato (disambiguation).

The tomato (Solanum lycopersicum) is a plant in the Solanaceae or nightshade family, as are its close cousins tobacco, chili peppers, potato, and eggplant. The tomato is native to Central, South, and southern North America from Mexico to Peru. It is a perennial, often grown outdoors in temperate climates as an annual, typically reaching to 1–3 m (3 to 10 feet) in height, with a weak, woody stem that often vines over other plants.
The leaves are 10–25 cm long, pinnate, with 5–9 leaflets, each leaflet up to 8 cm long, with a serrated margin; both the stem and leaves are densely glandular-hairy. The flowers are 1–2 cm across, yellow, with five pointed lobes on the corolla; they are borne in a cyme of 3–12 together. The word tomato derives from a word in the Nahuatl language, tomatl. The specific name, lycopersicum, means "wolf-peach" (compare the related species S. lycocarpum, whose scientific name means "wolf-fruit", common name "wolf-apple").

วันเสาร์ที่ ๒๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

Geography




Topography

View from the top of the Eiffel tower, looking north.
Main article:
Topography of Paris
Paris is located in the north-bending arc of the river Seine and includes two islands, the Île Saint-Louis and the larger Île de la Cité, which form the oldest part of the city. Overall, the city is relatively flat, and the lowest elevation is 35 meters (114 ft) above sea level. Paris has several prominent hills, of which the highest is Montmartre at 130 m (426 ft).
Paris, excluding the outlying parks of
Bois de Boulogne and Bois de Vincennes, covers an oval measuring 86.928 square kilometres (33.56 square miles) in area. The city's last major annexation of outlying territories in 1860 not only gave it its modern form, but created the twenty clockwise-spiralling arrondissements (municipal boroughs). From the 1860 area of 78 km² (30.1 mi²), the city limits were expanded marginally to 86.9 km² in the 1920s. In 1929 the Bois de Boulogne and Bois de Vincennes forest parks were officially annexed to the city, bringing its area to its present 105.397 km² (40.69 mi²).
Paris' real demographic size, or unité urbaine, extends well beyond the city limits, forming an irregular oval with arms of urban growth extending along the Seine and Marne rivers from the city's south-east and east, and along the Seine and Oise rivers to the city's north-west and north. Beyond the main suburbs, population density drops sharply: a mix of forest and agriculture dotted with a network of relatively evenly dispersed éparpillement of satellite towns, this couronne périurbaine commuter belt, when combined with the Paris agglomeration, completes the Paris aire urbaine (or Paris urban area, a sort of metropolitan area) that covers an oval 14,518 km² (5,605.5 mi²)[citation needed] in area, or about 138 times that of Paris itself.

Climate
Paris has an
oceanic climate and is affected by the North Atlantic Current, so the city has a temperate climate that rarely sees extremely high or low temperatures. The average yearly high temperature is about 15 °C (59 °F), and yearly lows tend to remain around an average of 7 °C (45 °F). The highest temperature ever, recorded on 28 July 1948, was 40.4 °C (104.7 °F), and the lowest was a −23.9 °C (−11.0 °F) temperature reached on 10 December 1879.[13] The Paris region has recently seen temperatures reaching both extremes, with the heat wave of 2003 and the cold wave of 2006.
Rainfall can occur at any time of the year, and Paris is known for its sudden showers. The city sees an average yearly precipitation of 641.6 mm (25.2 inches).[13] Snowfall is a rare occurrence, usually appearing in the coldest months of January or February (but has been recorded as late as April), and almost never accumulates enough to make a covering that will last more than a day.


วันพุธที่ ๒๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

Perfumy



Perfumy (fr. "per fumée" - przez dym) – łączna nazwa kosmetyków, których jedynym zadaniem jest nadawanie różnym obiektom (zwykle ciału człowieka) przyjemnego i długo utrzymującego się zapachu.
Czasami słowo to używane jest także w znaczeniu wyłącznie produktów, w których substancje zapachowe są silnie skoncentrowane, a ilość rozpuszczalnika jest ograniczona do absolutnego minimum.


Perfumy składają się z mieszaniny związków zapachowych, które są nazywane olejkami zapachowymi, środków homogenizujących i wzmacniających oraz rozpuszczalnika, którym zazwyczaj jest etanol lub mieszanina lekkich alkoholi alifatycznych. W zależności od ilości rozpuszczalnika rozróżnia się perfumy właściwe (skoncentrowane), wody perfumowane i wody toaletowe.
Po wylaniu lub wtarciu ich w powierzchnię alkohol szybko paruje, a na powierzchni zostają tylko olejki zapachowe i środki wzmacniające, które powoli są uwalniane do powietrza, powodując wrażenie przyjemnego zapachu
.

Główne składniki [edytuj]
Olejki zapachowe pozyskuje się poprzez
ekstrakcję i zatężanie czynników zapachowych z wybranych części roślin (oraz rzadziej zwierząt), jak np. kwiat jaśminu, liście mięty itp., lub (obecnie znacznie częściej) poprzez odpowiednie mieszanie syntetycznych związków chemicznych posiadających silny zapach.
W zależności od zawartości olejków zapachowych stosuje się następujące nazewnictwo:
parfum (perfumy) – 15-30%
eau de parfum (
woda perfumowana) skrót EDP – 10-15%
eau de toilette (
woda toaletowa) skrót EDT – 5-10%
eau de Cologne (
woda kolońska) skrót EDC – 3-5%
eau fraîche (
woda odświeżająca) – 1-3%
Środki wzmacniające to wysoko wrzące, mało lotne związki chemiczne lub naturalne produkty o podobnych własnościach, które same nie posiadają zbyt intensywnego zapachu (bardzo często jest to zapach sam w sobie nieprzyjemny), ale posiadają zdolność wzmacniania zapachu olejków, mniej więcej tak, jak dodawanie soli do potraw wzmacnia inne smaki. Do sztucznych środków wzmacniających zalicza się m.in. merkaptany i aminy o dużej masie cząsteczkowej, zaś do naturalnych kastoreum, ambrę, cybet i piżmo.
Zadaniem środków homogenizujących jest uzyskanie jednolitego, nierozwarstwiającego się roztworu mieszaniny związków chemicznych i olejków, które często nie mieszają się z sobą. Najczęściej stosuje się tu mieszaniny ciekłych tłuszczów pochodzenia naturalnego zwane balsamami. Współcześnie coraz częściej jednak zastępuje się je zupełnie bezwonnymi polimerami o własnościach amfifilowych. Niektóre naturalne środki wzmacniające, takie jak tran czy ambergris, pełnią jednocześnie rolę środków homogenizujących.

Skład i opracowywanie kompozycji zapachowej [edytuj]
Mieszanina olejków + środków wzmacniających jest nazywana często kompozycją zapachową. Kompozycja ta decyduje o specyficznym zapachu, który jednoznacznie kojarzy się z daną marką perfum, jest więc ona ich "istotą" decydującą o walorach użytkowych tego produktu. Jedną i tę samą kompozycję można wykorzystywać później w wielu różnych, "perfumowanych" produktach kosmetycznych.
Kompozycje te są albo silnie strzeżoną przez firmy kosmetyczne tajemnicą, albo są zastrzegane patentami, jako swoisty znak towarowy.
Tworzenie kompozycji zapachowych jest swojego rodzaju sztuką, którą zajmuje się kilkadziesiąt tysięcy ludzi na całym świecie. Ludzie o szczególnych predyspozycjach do tworzenia tych kompozycji nazywają się w branży "nosami". "Nosy" nie posiadają zwykle bardziej wyczulonego
węchu od przeciętnych ludzi, lecz raczej mają bardzo rozwiniętą zdolność psychiczną zwaną wyobraźnią zapachową.
Kompozycje zapachowe składają się zazwyczaj z mieszaniny kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu składników, z których część jest pochodzenia naturalnego, a część to syntetyczne związki chemiczne (o tym jakie można przeczytać w artykule zapach). Składniki te dzieli się na tzw. nuty zapachowe: nutę bazową, średnią, i wysoką.
Nuta bazowa to składniki które są najwolniej uwalniane do powietrza. W jej skład wchodzą zazwyczaj środki wzmacniające, które często same w sobie mają raczej nieprzyjemny zapach oraz "najcięższe" składniki olejków zapachowych. Nuta bazowa, jakkolwiek czuje się ją niezbyt intensywnie, ma decydujące znaczenie dla charakteru danej kompozycji. W nucie tej coraz częściej wykorzystuje się też związki chemiczne, które same z siebie nie pachną, ale które w wyniku kontaktu z potem lub wilgocią z powietrza ulegają rozkładowi z wydzieleniem związku pachnącego. W ten sposób można "przemycać" do nuty bazowej składniki, które wcześniej mogły występować wyłącznie w nucie wysokiej.
Nuta średnia, zwana też nutą łączącą lub nutą sercową, składa się ze związków zapachowych o średniej lotności i zwykle dość słabej intensywności zapachu Nuta ta w wielu kompozycjach nie jest w ogóle świadomie odczuwana, ale bez niej kompozycja byłaby niepełna, a nutę bazową i nutę wysoką odczuwałoby się jako dwa, zupełnie odrębne zapachy.
Nuta wysoka składa się ze związków, które są najbardziej lotne i posiadają jednocześnie bardzo intensywny zapach. Nuta ta jest odczuwana świadomie zaraz po otwarciu flakonika z perfumami, ale po wtarciu perfum w skórę nuta ta szybko zanika.
Zapachy w nutach przeplata się często na sposób przypominający tworzenie muzyki lub wierszy. Są więc kompozycje z zapachem wiodącym tworzonym w ten sposób, że we wszystkich trzech nutach część składników ma do siebie zbliżony zapach; kompozycje "rymowane", w których występują dwa lub więcej podobnie pachnące składniki w nucie bazowej i wysokiej, zaś nuta średnia jest ich pozbawiona, oraz najtrudniejsze do skomponowania, ale jednocześnie najbardziej oryginalne, kompozycje "kontrastowe", w których nie ma powtarzających się składników, a zamiast tego są składniki, które są z sobą w ostrym kontraście, który jest niwelowany i uzupełniany przez składniki neutralne.